ถ้าคุณแน่อย่าแพ้ปอ.สี่

ระยะนี้ดูรายการถ้าคุณแน่อย่าแพ้ ป.สี่ แทบทุกวัน ตอบได้บ้างไม่ได้บ้าง
แต่การดูรายการนี้ทำให้เอะใจอะไรบางอย่าง ที่เอะใจก็คือว่า สิ่งที่เรียนมาตั้งแต่ ป.1 จนถึง ป.4 หรือแม้กระทั่ง ม.6 ก็ตาม มีคุณค่าแค่ไหน จำเป็นสำหรับชีวิตประจำวันแค่ไหน?
ถ้าทุกสิ่งทุกอย่างที่เรียนตั้งแต่เด็ก เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับชีวิตประจำวันจริงๆ ทำไมผู้ใหญ่ถึงจำกันไม่ได้ ทำไมตอบคำถาม ป.4 ไม่ได้?
ตัวอย่างคำถาม

• กระจับปี่เป็นเครื่องดนตรีประเภทใด?
• กรุงธนบุรีเกิดก่อนกรุงรัตนโกสินกี่ปี?
• …

คำถามพวกนี้ไม่ได้บอกว่าไร้สาระ แต่ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องรู้ ถ้าคุณไม่ได้ทำอาชีพที่ต้องใช้ความรู้นั้นๆ ทำไมคุณหมออายุรแพทย์จะต้องรู้ว่า กระจับปี่เป็นเครื่องดนตรีประเภทใดด้วยล่ะครับ? ความรู้ชนิดนี้เป็นประโยชน์อะไรกับหมอบ้าง?
ถ้านึกอีกแง่มุมหนึ่งว่า ความรู้ที่ไม่จำเป็นอย่างเห็นได้ชัดจริงๆเหล่านี้นั้น เป็นความรู้ที่ให้นักเรียนเรียนเพื่อสร้างเซลสมองไปอย่างนั้นเอง หรือทำนอง เรียนหว่านไปก่อนเพราะว่าตอนอายุขนาดนี้ ไม่รู้ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร ก็เลยจำเป็นต้องเรียนวิชาพวกนี้ เป็นการปูพื้นฐาน
แต่ผมรู้สึกเสียดายที่ว่า วิชาปูพื้นฐานเหล่านั้น กว่าครึ่งจะไม่ได้ใช้ประโยชน์ หลังจากเด็กแต่ละคนตัดสินใจได้แล้วว่า จะดำเนินชีวิตตัวเองอย่างไร
เป็นไปได้ไหม ถ้าหลักสูตรการศึกษาของไทย จะปรับใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับเด็กเป็นคนๆ หรือเป็นกลุ่มๆไป ไม่ใช่ทั้งประเทศเรียนเหมือนกันหมด ตั้งแต่เชียงรายยันยะลา? หรือหลักสูตรนี้กำลังใช้อยู่ ผมก็ไม่รู้…